Showing posts with label Acceptance. Show all posts
Showing posts with label Acceptance. Show all posts

Friday, May 23, 2014

To My Future Wife



I don’t know who you are yet. I don’t know what you look like. I don’t know the color of your eyes. I don’t know the color of your skin. I don’t know your name. There are a lot of things that I don’t know about you, but there are a couple of things that I want you to know.

You’re Already Beautiful. Congratulations, babe, you did it. You are already beautiful. Seriously. If beauty is a game, you’re a pro. You are perfect already. You were beautifully and wonderfully made. You have nothing to fix. Let me say that again, you have nothing to fix. God did not mess-up on you. I know what society is telling you. ”You have to look like this, wear this, and have this in order to be beautiful.” Nope. You’re already beautiful. Beauty is more than what you put on in the morning. You don’t need to lose weight to be beautiful. You don’t need to pack on the make-up to be beautiful. You don’t need to have all the curves installed to be beautiful. You don’t need to have perfect skin to be beautiful. You don’t need to act a certain way to be beautiful. You don’t need to wear certain clothes to be beautiful and you definitely don’t need to take them off to be beautiful. Oh, and you don’t need to have sex with me to be beautiful. You’re already beautiful. Feel free to grow to be a better, healthier, more confident you. In fact, I encourage it. But let me remind you that when it comes to being beautiful, you already won. You are beautifully and wonderfully made.

Babe, keep your goodies in your basket. I get it. I really do. When you have a nice car you want to show it off. If you have a nice body, likewise, you want to show it off. But, what makes a Lamborghini stand out from a Honda Civic? I see Civics all the time. Everywhere I go there is one of those bad boys sitting in the parking lot. I can count on one hand every Lamborghini I’ve ever seen. It is always exciting to see one of those. The Honda, not so much. Don’t get me wrong, your goodies are always going to be good. I’ll say that again, your goodies are always going to be good. But, if everyone and my mom has a look at everything you’re showing off, I’m not feeling like as much of a lucky ducky. So please, for me, keep your goodies packaged away.

You’re a princess worth fighting for. I said “princess.” You know, the princess you always wanted to be as a little girl? Yep, that’s you! But here is the deal, if you are a princess, you have to act like a princess. The story goes something like, “The princess waits high up in her castle waiting to be rescued by her Prince Charming (thats me). This ‘prince’ has to cross the treacherous lands, fight all the battles, storm the castle, slay the dragon and THEN he gets the princess.”

It’s a pretty cool story, really. Prince Charming doesn’t just walk up to the castle doors, spit a little game, and off they go to happy ever after. You’re a PRINCESS. You’re worthy of a fight. If you give yourself to someone who isn’t willing to fight for you, he isn’t worthy to be with you. Your prince charming isn’t going to fight to take your purity, he is going to fight to protect it.

Don’t settle for me, make me go to work. Don’t let me sweep you off your feet without putting in any work. Remember, I have to “cross treacherous lands, fight all the battles, storm the castle, slay the dragon and THEN,” I get the princess. Make me go to work. Don’t let me have you easy. You deserve a gentlemen. You deserve chivalry. Do not settle. There are going to be a lot of guys who come through who might look like me, they might be dressed like me, and they might talk like me, but if they don’t put in the work like me, they don’t deserve you like me. I am out here waiting for you, don’t settle for someone who doesn’t deserve you. Don’t settle.

Our fairy tale will happen, but remember it doesn’t go from ‘once upon a time’ to ‘happy ever after.’ There is a battle that goes on in those middle chapters.Sometimes I am going to mess up. Sometimes you are going to mess up. I am going to say things I don’t mean and mean things I don’t say. Sometimes I will forget that you are a princess and sometimes I will get distracted. But, together, through love, patience, communication, and the grace of God, we are going to win.

I understand I might have written this a little late, but I don’t care who you were yesterday, I care who you are today and who you will be tomorrow. Make a change if you need to. Let us grow together. It is not too late. It doesn’t matter what you’ve done or how many of these items you have missed, it just matters what you are going to do now! You are beautifully and wonderfully made by the hands of a perfect Creator, live like it!

~Prince Charming~"
credit to Jaime Morales Fuentes

Friday, August 24, 2012

Isang Gabi

               Sa mga nakalipas na araw alam kong nangusap sa akin ang Panginoon, ipanaalala niya na walang ibang mag bibigay sa akin ng kapanatagan kundi siya lamang, maraming mga gumugulo sa isipan ko, maraming katanungan ang gusto kong hanapan ng sagot.

               Isang gabi habang ako ay nahihimbing sa pag tulog, naramdaman ko na tila ba'y basa ang aking mga mata at mukhang kagagaling sa isang matinding pag iyak.  Umupo ako sa dulo ng aking kama at nag isip-isip.  Di nagtagal pumatak ang aking mga luha at tila ba wala ng katapusan, marahil sa pag kakataong ito ako ay ginising ng Panginoon para siya ay bigyan ko ng pansin.  Paulit ulit na tumatatak sa isipan ko ang mga salitang "Kumusta ka na? Ayos ka pa ba?" at sa pag kakataong iyon alam kong galing sa Panginoon ang mga linyang iyon.

               Walang tigil ang pagpatak ng aking mga luha habang namumutawi ang mga tanong na iyon, walang lumalabas na salita mula sa labi ko kahit gusto kong mag salita, kahit gusto kong sagutin ang tanong na iyon.  

               Gusto kong ipag sigawan na....

               "Kumusta ako?" Panginoon hindi maayos ang lahat para sa akin, nahihirapan ako, nabibigatan at naguguluhan sa mga nangyayari madaming tanong ang gusto kong masagot bakit ganito? bakit ganyan? bakit! bakit! bakit!....
               "Ayos ka pa ba?" Panginoon hindi po ako ayos, ang simpleng tugon ko sa tanong na iyon (sabay patak nanaman ng aking mga luha mula sa aking mga mata).

               Pakiramdam ko tumigal ang oras at mundo ng aminin ko sa kanya ang totoo at kung ano ang tunay na nararamdaman ko tila ba nag hihintay ako ng kasagutan sa mga tanong.

"Anak may mga bagay na hindi mo naiintindihan dahil pilit mong nilalayo ang sarili mo sa akin, hindi kita pinabayan ni iniwan sa oras na ikaw ay may mga bigatin sa buhay, kung saan ka magpunta, naroon ako para subay bayan ka, sa mga luha mo naroon ako at nasasaktan kapag ikaw ay nakikita kong lumumuha na.  Ilang beses akong kumatok sa puso mo ngunit tila ba ay hindi mo ako naririnig o sadyang di mo ako pinapansin, nasasaktan ako sa tuwing ikaw ay nadadapa sa hamon ng buhay, ni hindi ka humingi ng tulong sa akin sa mga pag kakataong iyon, iniisip mo siguro na kaya mo ang lahat ng mga bagay na dumadating sayo.

Ang gusto ko anak tanggapin at aminin mo sa sarili mo na hindi mo kaya ang mga bagay bagay na nangyayari sa iyo gaya nga ng sinabi ko sa aking salita ("apart from me you can do nothing John 15:5")  walang mawawala sa iyo anak kung susunod ka sa mga bagay na naaayon sa plano ko sa iyo ( "For I know the plans I have for you. "declares the LORD,"plans to prosper you and not to harm you, plans to give you hope and a future. Jeremiah 29:11").  Hindi ba at napaka ganda ng mga pangako ko sa iyo, mahal na mahal kita anak at kailan man hindi ko hahayaan na ikaw ay mapahamak sa mundong ito mag tiwala kalang sa akin ng buong puso aking anak."

               Hiyang hiya ako sa Panginoon sa mga bagay na pina-realized niya sa akin punong puno ng pagmamahal at pag papatawad ang lahat.  I realized Lord, in the past I have denied you and walked away from you and even ignored numerous times.  But I know that there is an indelible mark of the cross you left in my heart, from now on, I will bring your cross.  I will do it.  

               Ang sarap sa pakiramdam ang umiyak sa Panginoon ibuhos ang lahat lahat sa kanya na di mo kayang gawin sa kapatid, magulang o kahit sa pinakamatalik mong kaibigan, sa Panginoon hindi ka niya huhusgahan at iiwanan sa oras na kailanganin mo siya.   The more I seek You, the more I find You.  The more I find You, the more I know You.  My life is in You oh Lord.  He is just a prayer away guys.


______________________________________
And nothing will ever separate you from my love again. Romans 8:38-39
My question is...Will you be my child? John 1:12-13 

Tuesday, June 5, 2012

Score Board

               Mam follow up ko lang po yung leave form ko for vacation, tapos na po ba? "Yes It’s done, by the way here’s your evaluation" (sabay abot sa akin yung evaluation ko for 1 year) di pa ako na kaka one year sa work ko pero binigyan na nya ako ng evaluation yun naman yung karaniwan dito maaga ang mga bagay bagay lalo na pagdating sa evaluation.

               Tumayo ako sa isang tabi at unti unting binabasa ang evaluation score ko, habang iniisa isa ko ang bawat category kung saan ako binibigyan ng puntos, aba aba aba maganda nga performance ko sa bawat category na nakikita ko, nakakatuwa kasi mukhang nakikita talaga kung ano ang mga ginagawa ko at na itutulong ko sa department namin.

               Ang sarap ng pakiramdam habang nakikito ko kung anong score ang ibinibigay sa akin.  Hanggang nakarating ako sa isang category hala bakit ganito score ko ditto ???? inilit ulit kong basahin ang category na ito (sa isip isip ko do I deserve this score) bakit mababa score ko dito “Willingness to help others” totoo ba itong nakikita ko na score?

               Medyo na kakadismaya at yung tipong parang hindi ko maisip o matanggap na yun lang ang score ko sa category na iyun.   Sabay nag salita si head nurse “ When you’re done just right your comments below” ok Mam.

               Matapos kong mabasa at pag munimunihan ang evaluation ko pinasa ko na din.

____________________________________________________________________

               Morning shift was over I am from 7am-7pm , time to go home este sa accommodation pala naming (may accommodation flat kami provided by the Hospital free lahat yun food, water, electricity and even transportation (just a back ground info bro) ).

               Walang internet connection sa dahil nag uupgrade itong network provider namin.  Naisipan kong ipagpatuloy na basahin yung book na binabasa ko. ( The Five People You Meet In Heaven )

               Hala di maalis sa isip ko yung score ko dun sa evaluation, may mga tanong tulad ng, talaga? bakit? yun talaga yun? (move on zeb yan ang paulit ulit na iniisip isip ko).

               Napag isip isip ko sa bagay na nangyari.  Marahil nga sa paningin ng ibang tao tayo ay parang wala lang tayo o di kaya ay di napapansin.  Yan siguro ang basehan natin sa ibang bagay, kung ano lang ang nakikita at napapansin natin dun lang tayo bumabase sa kung anong literal na kikita ng mga mata natin.

               Bigla kong na realized sa paningin ng ibang tao madali silang humusga sa kung ano loan gang pamantayan nila.  Pero iba ang Panginoon alam niya kung ano ang kaya mong gawin at kung anong kaya mong ibagay ng buong kakayahan at lakas mo. Sabi nga sa salita niya “Your work is not in vain” “Blessed are those who are humble” itong mga salitang nagaling sa Panginoon ang nagbibigay ng pag-asa sa akin sa kung anong naranasan ko ngayonga araw na ito.


 “Willingness to help other” 3.5

And my score "Overall work performance 4". Praise be unto God.

Score 1-5 , 5 being the highest.

Thursday, February 9, 2012

Judging a person doesn't define who they are. It defines who you are.




               Naka upo ako sa isang waiting area sa Ospital habang nag hihintay na matawag ang pangalan ko para mag pa check up ng mata. Madaming tao akong nakikita, palakad lakad, tatayo, uupo, nag babasa ng dyaryo , umiinom ng kape, nag kakalikot ng celllphone, may nagkukuwentuhan, nag tatawanan at may nag iisa lang (madalas akong mag isa sa lahat ng lakad) hindi dahil sa wala akong kaibigan, mas gusto ko lang talagang mag isa madalas.

               Ilang beses na ba tayong na husgahan ng ibang tao dahil sa uri ng ating pananamit, pagsasalita, kilos at direksyon sa buhay, sa musika na pinapakinggan mo,kung anong hitsura mo, kung paano ka makitungo sa ibang tao, kung sino ang mag sinasamahan mong grupo ng tao sa bagay ganun din naman tayo madali nating husgahan ang isang tao batay sa nakikita lamang natin.

               Masakit mahusgahan ka ng ibang tao batay lamang sa kanilang pamantayan, at sigurado eto ang sasabihin mo "OK lang di naman totoo" pero deep in side masakit parin ang mahusgahan ng hindi totoo, apektado ka parin kahit papaano.


               Sinasabi sayo ng mga tao na maging totoo ka "be yourself" pero sa kabila ng pagpapakatotoo mo huhusgahan ka naman nila napaka ironic.  Kahit ako mismo dumadating sa puntong nanghuhusga ng isang tao base lamang sa nakikita ko, alam ko mali. Pero naiisip ko judging a person doesn't define who they are.  It defines who you are. Tama hindi ba?  


               Bawat isa sa atin may mga sekreto na hindi masabi kahit gustong ng sabihin.  Bawat

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...